برای اولین بار دختری رو گذاشتیم پیش مادرشوهرِ عزیزم و رفتیم مهمونی...!
مهمونیِ خوبی بود اگر دکتر از رویِ مسـ/ـتی دستِ خانومِ دوستِش رو نمیبو/سـ..ید...
هیچ وقت تو زندگیم به این مسائل دقت و توجه نداشتم و ناراحتم نمیکرد، اصلآ برام مهم نبود...
خیلی احمقـــانه بود که کارِش عصبانیم کرد...
نه به خاطر بوسـ/یدنِ دست به خاطر اینکه کارِش بویِ انتقام میداد!
برا در آوردن لجِ من این کارُ انجام داد... که انصافآ هم موفق بود!
میدونم که منم بی تقصیر نبودم و خیلی شیطونی کردم...
گاهی فکر میکنم پس کِی میخوام این شیطنت هارو کنار بذارم؟!
چرا سیر نمیشم؟!؟!؟!؟!
خیلی وقیحانه ست ولی هنــــوزم یِ جورایی دوست دارم با آدم های مختلف برقـ/صـ/م و لـ/ا/س بزنم...!
هنوزم خوشم میاد وقتی دوستِش دست میندازه گردنم و باهام شوخی میکنه...!!!!
و فکر میکنم چرا دکتر باید ناراحت بشه، اون که منُ همینجوری دید و خواست...
چرا حالا میخواد من یِ خانم ِ سر و سنگین باشم؟
چرا خودش با هر کی دلش میخواد روبوسی میکنه ولی من حق ندارم این کارو بکنم؟
رگِ ایر و نیش ورم کرده انگار... با اینکه میدونه من با همه خریت هام و شیطونیام بهش خیانت نمیکنم...
با همه اینا ۴شنبه شب بعد از مدت ها یِ شبِ فوق العاده بود، بعدِ مهمونی تا صبح باهم بیدار موندیم و طلوع آفتابُ از پشت بومِ خونمون نگاه کردیم...!
کسی از مدل زندگی ما خبر نداره، پس نصیحت نکنید منو! اعصاب ندارم!
ساده بیا دستِ منو بگیر و ساده نگیر این همه سادگی رو...