خیلی خنـــد ه دار ه...!

بعد از این همه ســـال زندگی مثلآ مشترک و بعــد از این همه عمـــری که رفته عیـــن دو تا کودک! -کودک که میگم اغراق نمیکنم ها!- در مورد ِ آینـــده خودمــون و بچــه مون تصمیم گیـــری میکنیم...

البته اگه بشه اسمش رو گذاشت تصمیـــم گیری!

عیـــن دو تا کودک از ترس نشنیـــدنِ صدای همدیگه sms بازی میکنیم!

گاهی فکر میکنم باز خوبه که دو تا انسان چشم و گوش باز و تحصیل کرده ایم!

و میخنــدم و میـــخنــدم و میـــخندم...!

طناب که نه... نخ ِ پوسیده ی رابطه را رهـــا کردم...

و میخندم و میخندم و میخندم...

                                       اما تلخ... خیلی تلخ....